سطح‌بندی زبان انگلیسی A1 تا C2؛ هر سطح یعنی چه، معادل آیلتس و تافل و زمان لازم

در این راهنما هر سطح را با مثال واقعی می‌بینید، معادل آن در آیلتس، تافل و PTE را پیدا می‌کنید و می‌فهمید رسیدن از یک سطح به سطح بعدی تقریباً چقدر زمان می‌برد.

CEFR چیست؟

CEFR مخفف Common European Framework of Reference for Languages است؛ یعنی «چارچوب مرجع مشترک اروپایی برای زبان‌ها». شورای اروپا این چارچوب را منتشر کرده و توانایی زبانی را در شش سطح توصیف می‌کند. مزیتش این است که مستقل از زبان است؛ B1 در انگلیسی همان معنای B1 در آلمانی را دارد.

این شش سطح در سه گروه قرار می‌گیرند:

• کاربر پایه (Basic User): A1 و A2
• کاربر مستقل (Independent User): B1 و B2
• کاربر ماهر (Proficient User): C1 و C2

آموزشگاه‌ها معمولاً از نام‌های آشناتری مثل Elementary، Intermediate و Advanced استفاده می‌کنند. این نام‌ها استاندارد واحدی ندارند؛ از همین رو هنگام مقایسه‌ی دو آموزشگاه، به حرف CEFR نگاه کنید.

جدول سطوح زبان انگلیسی در یک نگاه

منابع: ساعت‌ها و آزمون‌های کمبریج از Cambridge English، آیلتس از IELTS.org، تافل از مقیاس جدید ETS که از ۲۱ ژانویه ۲۰۲۶ اجرا شد (ESSEC). ساعت‌ها تجمعی و از صفر هستند.

سطوح زبان انگلیسی به ترتیب؛ هر سطح یعنی چه؟

سطح A1 (مبتدی)

A1 اولین سطح رسمی است. می‌توانید اسم، شغل و شهرتان را بگویید، اعداد و ساعت را بفهمید و با جمله‌های حفظی سؤال بپرسید.

• مثال: پر کردن فرم ساده‌ی هتل یا پرسیدن قیمت در فروشگاه.
• محدودیت: اگر طرف مقابل آهسته و واضح حرف نزند، گفت‌وگو قطع می‌شود.

اگر از صفر شروع می‌کنید، نقشه‌ی راه آموزش انگلیسی از صفر تا پیشرفته را هم ببینید.

سطح A2 (مقدماتی)

در A2 می‌توانید نیازهای روزمره را با جمله‌های کوتاه برطرف کنید و درباره‌ی گذشته و برنامه‌های آینده‌تان چند جمله بگویید.

• مثال: سفارش غذا، پرسیدن مسیر، نوشتن پیام کوتاه به همکار.
• محدودیت: بیرون از موضوعات آشنا، لغت کم می‌آورید.

سطح B1 (متوسط)

B1 شروع استقلال زبانی است. دیگر فقط جمله‌های حفظی نمی‌گویید؛ می‌توانید تجربه تعریف کنید، نظر بدهید و در سفر از پس خودتان بربیایید.

• مثال: توضیح مشکل به پذیرش هتل، نوشتن ایمیل ساده‌ی کاری.
• محدودیت: مکث زیاد و سختی در بحث‌های انتزاعی.

سطح B2 (بالاتر از متوسط)

B2 سطحی است که بیشتر دانشگاه‌ها و کارفرماها به آن نگاه می‌کنند. می‌توانید بدون ترجمه‌ی ذهنی مداوم حرف بزنید، نظرتان را با دلیل بگویید و مقاله‌ی عمومی بخوانید.

• مثال: شرکت در جلسه‌ی کاری، دیدن سریال با زیرنویس انگلیسی.
• محدودیت: در موضوعات تخصصی و اصطلاحات عامیانه هنوز خطا می‌کنید.

برای رسیدن از B1 به B2، بیشترین کار روی مکالمه است؛ روش‌های عملی تقویت مکالمه اینجا کمک می‌کند.

سطح C1 (پیشرفته)

در C1 انگلیسی ابزار کار است، نه مانع. متن طولانی و پیچیده را می‌فهمید، ارائه‌ی حرفه‌ای می‌دهید و لحن رسمی و خودمانی را به‌جا انتخاب می‌کنید.

• مثال: نوشتن گزارش دانشگاهی، مذاکره با مشتری خارجی.
• محدودیت: ظرافت‌های فرهنگی و طنز گاهی جا می‌ماند.

سطح C2 (تسلط)

C2 بالاترین سطح CEFR است. تقریباً هر گفتار یا متنی را به‌راحتی می‌فهمید، منابع مختلف را خلاصه می‌کنید و تفاوت‌های ظریف معنا را درست به کار می‌برید. C2 به معنای لهجه‌ی بومی نیست؛ به معنای دقت و انعطاف است.

معادل سطح‌ها در آیلتس، تافل و PTE

نمره‌ی آزمون را می‌شود به سطح CEFR تبدیل کرد، اما مرزها دقیق نیستند:

• آیلتس: به گفته‌ی IELTS.org، نمره‌ی 8.5 به بالا C2 است، آستانه‌ی C1 بین 6.5 و 7 قرار می‌گیرد و نمره‌ی 5 مرز B1 و B2 است. به همین دلیل بعضی دانشگاه‌ها برای اطمینان از C1، نمره‌ی 7 می‌خواهند.
• تافل: از ۲۱ ژانویه ۲۰۲۶ نمره‌ی تافل iBT از ۱ تا ۶ گزارش می‌شود و هر نمره‌ی کامل با یک سطح CEFR همخوان است (۳ = B1، ۴ = B2، ۵ = C1، ۶ = C2). جدول‌های قدیمی «از ۱۲۰» دیگر برای آزمون‌های جدید کاربرد ندارند.
• PTE Academic: در نمودار رسمی Pearson، بازه‌ی تقریبی B1 بین 36 تا 58، B2 بین 50 تا 75، C1 بین 59 تا 82 و C2 بین 76 تا 90 است (Pearson PTE). بازه‌ها همپوشانی دارند؛ جزئیات آزمون در راهنمای آزمون PTE آمده است.

اگر ایران هستید، قبل از برنامه‌ریزی برای آزمون، وضعیت برگزاری را ببینید؛ برگزاری برخی آزمون‌ها متوقف شده است. جزئیات و گزینه‌های جایگزین را در مقاله‌ی توقف آیلتس در ایران بخوانید.

هر سطح زبان انگلیسی چقدر طول می‌کشد؟

به گفته‌ی کمبریج، رفتن از یک سطح به سطح بعدی حدود ۲۰۰ ساعت آموزش با معلم می‌برد. این عدد راهنماست و با سابقه‌ی زبانی، سن، شدت مطالعه و میزان استفاده از انگلیسی بیرون از کلاس تغییر می‌کند.

اگر هر جلسه‌ی کلاس ۶۰ دقیقه باشد، ۲۰۰ ساعت یعنی:

این عددها فقط زمان کلاس را حساب می‌کنند. تمرین منظم بیرون از کلاس، مثل پادکست انگلیسی یا فیلم، همین مسیر را کوتاه‌تر می‌کند. در کلاس خصوصی، زمان صحبت کردن هر فرد بیشتر از کلاس گروهی است؛ برای برنامه‌ریزی اختصاصی، کلاس خصوصی زبان تیچی‌تاک را ببینید.

برای هر هدف به چه سطحی نیاز دارید؟

سطح لازم را همیشه مؤسسه‌ی مقصد تعیین می‌کند. جدول زیر نقطه‌ی شروع معمول است، نه شرط رسمی:

برای مهاجرت یک سطح ثابت وجود ندارد؛ کشور، نوع ویزا و شغل تعیین‌کننده‌اند. راهنمای کاملش در یادگیری زبان برای مهاجرت و زمان لازم برای انگلیسی مهاجرت آمده است. اگر برای کار آماده می‌شوید، سؤالات مصاحبه‌ی انگلیسی هم به کارتان می‌آید.

چطور سطح زبان انگلیسی خودم را بفهمم؟

دقیق‌ترین راه آزمونی است که هر چهار مهارت و به‌خصوص مکالمه را بسنجد. سه راه رایج:

• آزمون آنلاین تستی: سریع است، اما معمولاً فقط گرامر و واژگان را می‌سنجد.
• خودارزیابی با توصیف‌های CEFR: رایگان است، اما بیشتر آدم‌ها سطح خودشان را بالاتر یا پایین‌تر تخمین می‌زنند.
• گفت‌وگو با معلم: فاصله‌ی دانش حفظی و توانایی واقعی را نشان می‌دهد.

برای خودارزیابی سریع، به این چهار سؤال جواب بدهید:

• می‌توانم ۲ دقیقه بدون مکث طولانی درباره‌ی روزم حرف بزنم (حداقل A2).
• می‌توانم نظرم را درباره‌ی یک فیلم با دلیل بگویم (حداقل B1).
• اخبار انگلیسی را بدون زیرنویس تا حد زیادی می‌فهمم (حداقل B2).
• می‌توانم ایمیل رسمی کاری را درست و با لحن مناسب بنویسم (حداقل C1).

در تیچی‌تاک کلاس‌ها خصوصی، آنلاین و ۶۰ دقیقه‌ای هستند. قبل از شروع، استاد سطح شما را می‌سنجد و برنامه را بر اساس هدفتان می‌چیند. جلسه‌ی اول آزمایشی و رایگان است؛ از صفحه‌ی کلاس زبان آنلاین انگلیسی استاد را انتخاب کنید.

اشتباهات رایج درباره سطح‌بندی زبان

• سطح برابر با تعداد ترم نیست. دو نفر با ۸ ترم کلاس ممکن است یکی A2 و دیگری B2 باشند.
• سطح در همه‌ی مهارت‌ها یکسان نیست. خیلی‌ها در ریدینگ B2 و در مکالمه B1 هستند.
• B1 یعنی مکالمه‌ی روان نیست. روانی واقعی معمولاً از B2 شروع می‌شود.
• C2 یعنی بومی شدن نیست. معیار دقت و انعطاف است، نه لهجه.
• شروع آمادگی آزمون از سطح پایین. اول پایه‌ی عمومی را محکم کنید؛ از کجا شروع کنیم را ببینید.